Hobarey!
// 17 July 2008 // 2 Yorum » // sınıflandırılmamış
”…bırak kalsın bir zamanı var, zorlama güzelim!”
Ferda Anıl Yarkın’ın bayağı eski “Zorlama Güzelim” şarkısını dinliyorum ve bugün üstünde yazacak konu bulamıyorum. Oysa ki 7 günlük Bodrum tatilinde, bilgisayarımı özlerken aklımdan 70 çeşit konu geçiyordu, Ergenekon (ger-ger-gene-kon), erkekler, güneşlenme taktikleri vs. Hepsi uçup gitti aklımdan. Sebepsiz değil tabi, bildiğiniz çok süper bir sebebi var. ÖSS!!!
ÖSS hakkında yazıp canınızı sıkmaya meyilli değilim efenim, birçok kişi bu konudan ızdırap çekiyor olabilir, lakin ben tam “Kesin kaydırdım!” nidaları içinde bir dahaki sene gideceğim dershane ve kullanacağım kitaplara karar vermişken, tatilimin sonunda güzel haberi aldım; ama bu kadar erken almaz olaydım da demedim değil. Karnıma saplanan ağrıların ardından, sonuçların belli olmasından bir gece önce, otelin barında gözlerimi kapadım. “Anne ya başım dönüyor, sanki bir geminin üstündeyim böyyleeee…” diyip gözümü açmamla boş sandalyelere bakakalmam bir oldu! Annem, yüzü sevimli hayalet Casper görmüş gibi “Senin tansiyonun çıkmış yavvvruuuummm!” diye bir feryat etmiş. ^-^ Bir o sorunumuz eksikti. Sabah da altı buçukta baş dönmesiyle uyanıp on buçuğu zor ettim. Neyse, sonuç olarak ilk 500′deyim, (ve hayır, 400 küsürüncü olduğum için ilk 500deyim demiyorum, ilk 100′de de olabilirim, 200 küsürüncü de olabilirim, 499. da) ve şimdiye kadar ODTÜ ve ne alakaysa Sözel-1′de ilk 100′e girdim, bir sayısalcı olarak utanıyorum! Boğaziçi Endüstri Mühendisliği’ne girme ihtimalimin oldukça yüksek olduğu söyleniyor, kısacası dostlar, mutluyum ve sizi sıkıp mutsuz etmek istemiyorum, hemen konudan konuya zıplamaya devam ediyorum!
O kadar tatile gitmişim, anlatmak olmaz, değil mi? Efenim, ailemizin tatil durağı, içinde millilerin de olduğu 3 futbolcu, milli bir basketbolcu ve bir dizi oyuncusu/VJ’in de bulunduğu sosyetiklerin takıldığı bir Gümbet oteli. Çok heyecan yapmayın, bütün yemekleri beyefendilerin ayaklarına gittiği için doğru düzgün göremedim, bunda biri 3.25, diğeri 2.75 miyop olan gözlerimin etkisi de yok değil. Sadece oyuncu hanım oldukça sempatikti. Zaten bizim neyimize animasyonsuz; denize tül şeklinde garip elbiseler ve koca takılarla inen sosyetiklerin takıldığı otele gitmek? Biz sakincene bir deniz ailesiyiz, yıllardır havuza parmak ucumuzu sokmadık. Bodrum’a inmeye çalıştık, yöre insanının “Sağdan aşağı sallanacan abi!” tarifleriyle tatlanan bir küsür saatlik yolculuk sonucu tek işe yarayan tabelanın işaret etmediği Bodrum’a indik. Dum-tıs müzikleri arasında, ablamla Halikarnas diskosuna özlem dolu bir bakış attık ve “Yurdum kızı şort icat edilmese ne giyerdi acep!” “Abla, ben erkek olsaydım bu kızı taciz ederdim, ne bu ya!” “5 cm bacağını uzatmaya 10 cm topuk giymiş!” yorumları eşliğinde gezerken, babam hazırlanmaya zaman bırakmadığından üstümüze geçirdiğimiz uzun pantolon ve tişörtlerle (“Abla kendini türbanlı gibi hissetmiyor musun bu tiplerin arasında?” “Benim göğüs dekoltem var kızım, kendine bak!”
erkeklerin bile bizden fazla dekolte yaptığını fark ettik.
İki gece sonra Göltürkbükü’ne gidişimiz ayrı, “Tanıdık yer yav, oturalım.” diye gittiğimiz Mado’da 2 dondurmaya 30 YTL vermemiz (“Sadece 2 dondurma yedik, yemek yemedik, farkındasınız, değil mi!?” – Babam) ayrı rezaletti. Zaten sosyetiklik bizim neyimizeydi?
Plajımız ayrı garipti, insanlar denizi arada bir serinlemek amacıyla kullanıyorlardı. Bizim aile için deniz, tatilin temel eğlence kaynağıdır halbuki. Başkalarının öğle yemeği olarak yediği tavuklu salataları, biz aperatif olarak alıyorduk. Sadece ikişer kilo alarak, tatilimizi tamamladık neyse ki.
Ergenekon’a hiç değinmiyorum. İş oldukça canımı sıkıyor. Sulandıkça sulandı, bir tarafımla gülmeye bile hal bırakmayan deliller sunuldu. Okuyucu mektubuyla adamı içeri alıyorlarsa, her kıl olduğum hakkında mail atayım, hay Allah’ım. Kapatma davasında son aşama, papatya falında “kapatılıyor, kapatılmıyor”a kaldı. Allah sonumuzu hayretsin.
Tatildeyken süper bir kitap okudum: “Yeni Başlayanlar İçin Suşi – Marian Keyes”. Hayır efendim, yemek tarifi kitabı değil, gayet de süper bir romantik kitap. Bu sıcaklarda ağır romanlar, cinayetler, Ergenekon kitapları, siyaset okumaktan sıkıldıysanız buyrun efendim. Beni de Şarkı Söylemek Lazım’ın en sempatiği, MEL‘e yeni aday (kimi atsam acep) Özgür Özberk hakkındaki hayallerimle başbaşa bırakın…
İyi tatiller!!!
